joost-en-myrna

Drie foto’s van vandaag van Silke. Van boven naar onder een “actie foto”, bellen op haar lippen en ingepakt in haar autostoeltje.

Myrna en ik liepen tegen een probleem aan. Myrna werkt redelijk onregelmatig en ik nu ook. We zullen regelmatig afspraken willen plannen en omdat Silke maar twee dagen per week naar Miranda gaat moeten we zeker op de andere drie werkdagen van elkaar weten welke ruimte er is. Dus moet je op zoek naar hoe dat inzichtelijk kan.

Omdat we allebei een iPhone hebben met een MobileMe account ontstond er een intersante mogelijkheid om dit op een high-tech manier op te lossen. Met MobileMe is het al mogelijk om je computer en iPhone agenda te synchroniseren maar daarmee hadden we nog niet elkaar’s agenda synchroon. Dat is opgelost door de computer (MacMini) die we hebben die altijd aan staat. Daarheen worden nu onze agenda gesynchroniseerd via MobileMe en het programma BusySync zorgt voor de laatste stap: het uitwisselen tussen mijn en Myrna’s agenda. Eindresultaat: als Myrna nu een afspraak in haar iPhone maakt dan verschijnt deze binnen een uur ook op mijn telefoon.

Ter verduidelijking heb ik een mooi plaatje gemaakt. Links staat Myrna’s telefoon en computer met de roze pijltjes, rechts ben ik

Afgelopen maandag had Silke haar ‘wensochtend’ bij de kinderopvang. We zijn heel blij met de kinderopvang die we gevonden hebben. Die is namelijk dichtbij en kleinschalig en degene die het runt, Miranda, is ervaren en lekker pragmatisch. Het is zo kleinschalig (max 6 kinderen) dat we het ook geen ‘kinderopvang’ noemen maar vanaf nu: ‘bij Miranda’.

Vanaf 25 augustus gaat Silke hier twee dagen per week naar toe.

We zijn deze week maar eens aan de slag gegaan om het huis. Ik ben o.a. met de badkamer bezig geweest maar daarover later meer. Myrna is - met hulp van haar moeder - begonnen aan het hoogst nodig schilderwerk van het houtwerk aan de buitenkant van de huis.

Een vrouw op een ladder krijgt de nodige aandacht. Ik hoorde al van een meisje van 6 dat vrouwen niet horen te schilderen maar bijna nog leuker was een buurman die haast jaloers zei: “Die van mij doe da ech nie”.

Sinds twee weken is Silke meer bewust van haar omgeving. Ze is veel langer wakker en zit daarom graag in haar wipstoeltje zodat ze goed haar omgeving kan observeren.

Daarnaast heeft ze het lachen nu echt ontdekt en vindt ze borstvoeding erg lekker en voedzaam want ze is al ruim de vijf kilo gepasseerd.

Maandag gaat ze voor het eerst naar ‘de kinderopvang’ voor een ‘wenochtend’. De vraag is natuurlijk wie er moet wennen: zij of wij