joost-en-myrna

Met de klok mee vanaf links-boven: gedoogde wildgroei (naam iemand?), plastic kant raambekleding schuur, gordijn bij achterdeur en geschuurde schuur (verf volgt nog).

In de keuken hangt een “checklist”. Daarop staan 35 items die afgevinkt moeten worden in de komende 6 weken min 2 dagen. Ik zou een foto hier plaatsen maar de lijst is niet echt fotogeniek. Het is wat het is: een opsomming van grote dingen die je je kan voorstellen en kleine dingen die je misschien kan vergeten.

Met z’n lijst voor je neus vraag ik me automatisch af: wat is het minimum? Wat is de manier om zo minimaal mogelijk te trouwen, ontdaan van alle poespas, wat toch nog resulteert in een huwelijk? Eigenlijk is het antwoord hierop niet zo interessant, we gaan niet voor het “trouwen-light” pakket.

Maar hieronder zo’n moment waar je niet op kan bezuinigen: in ondertrouw gaan. Het is in Nederland een wettelijke verplichting om, minimaal een aantal weken van tevoren (per gemeente gebonden), langs het stadhuis te gaan om een papiertje te tekenen wat de ondertrouw markeert. Vroeger was het misschien nog mogelijk om ergens op een Zeeuwse eiland te trouwen en vervolgens op de Veluwe dat weer te doen zonder het eerste huwelijk te ontbinden. Om de gemeente-ambtenaren of misschien zelfs je buren de tijd te geven om dit soort streken op te sporen is een ondertrouw periode. Tegenwoordig werkt dat niet meer zo want (a) ondertrouw wordt niet publiekelijk gepubliceerd volgens de ambtenaar die ons begeleide en (b) als je getrouw bent staat dat “in de computer”. Sinds de Fransen hebben wij namelijk een uitgebreide bevolkingsregister waarin zaken als huwelijk geregistreerd worden (merci daarvoor!). Dus de ondertrouw is vooral een gelegenheid om nog even wat praktisch zaken omtrent het trouwen in de gemeentehuis (of stadhuis) door te spreken. Maar je moet het wel ff doen.

Aangezien de gemeente Hattem het je niet vertelt doen we het zelf even: op 4 mei 2007 zijn Myrna en ik in ondertrouw gegaan. Zie hier het fotografisch bewijs:

Soms kan het raar lopen. Mijn baan bij DVD Creators was opgezegd en ik stond op het punt mezelf serieus “rond te leuren” (acquisitie-offensief dus). Ik was voorbereid en vol goede moed over de onzekerheid die me te wachten stond. En toen kreeg ik een baan aangeboden.

Vanaf 1 juni ga ik werken bij Endemol International in Hilversum. Daar ga ik promo’s van de verschillende Endemol programma’s produceren. Die brede omschrijving geeft wel aan hoe gevarieerd de baan gaat zijn en dat is iets waar ik me erg op verheug.

Ik ken (een deel van) mijn toekomstige collega’s door mijn huidige werk en ik weet dat het een leuke team is.

Dit betekent dat de enorme uitdaging die ik deze zomer verwachtte nog steeds komt maar dan in een hele andere vorm dan gepland. En dat ‘mijn eigen bedrijf’ voor onbepaalde tijd in de koelkast gaat.

Alsof het vorige niet genoeg nieuws was in één week: ik heb mijn baan opgezegd. Laat ik het anders formuleren: ik ben voor mezelf begonnen. Ik heb een eigen bedrijf en dat ben ik

Na een paar jaar op een vaste stek is het tijd om me te verbreden. Als zelfstandige kan ik zelf beter bepalen welke diensten ik aanbied en mezelf meer ontwikkelen. Daarnaast verheug ik me op de uitdaging van het ondernemerschap.

Wat kan ik? Nou best veel maar om het een beetje te kaderen: monteren, vormgeving voor video (titles, etc.), DVD’s maken en les geven in video programma’s. Wat wil je nog meer?

Er is een beknopte website in de lucht: www.joostdh.com