We hebben Sushi sinds maandag niet meer gezien en zijn bezorgd. Zij is nog nooit één dag weggeweest, laat staan meerdere. We hebben alle relevante mensen/diensten gebeld en in de buurt geflyerd. Omdat je wilt doen wat je kan. Ik hoop dat ze ons weer vindt.
Soms voel ik me zo naïef. Ik ben al ruim de dertig gepasseerd en toch leer je nog hele basale dingen. Zo schijnt het heel normaal te zijn om de stoep voor je huis sneeuwvrij te maken. Ik heb nog nooit een huis gehad, laat staan één met een stoep ervoor, laat staan een huis met een stoep ervoor met sneeuw erop. Tot eergisteren dan. Dus we hebben vandaag maar een schep gekocht - want die hebben we ook nog nooit gehad en de sneeuwscheppen waren op - en aan onze schijnbare burgerlijke plicht voldaan. Is er niet ergens een voor-oorlogs boekje “Den normen en waarden des bezitters huischen wier zijnt gebouwd in eenen rij”?
Gisteren is het heel hard gaan sneeuwen in de noordelijk helft van Nederland. ’s Middags stonden alle wegen inclusief snelwegen hier in de omgeving helemaal vast. We hebben beide veel ongelukken gezien en veel verhalen gehoord van mensen die er uren over deden om naar het volgende dorp te rijden (normaal 10 minuten). Ik heb gisteren maar gewacht met naar huis rijden tot de snelwegen niet meer helemaal vast zaten. Vandaag heb ik vrij genomen om niet weer eenzelfde reis te trotseren. Daardoor had ik wel wat tijd om foto’s te nemen. De eerste is van vannacht (23.30), de rest van vanochtend.
